وقتی برای درمان بیماری یک کپسول را می بلعیم، مستقیماً وارد جریان خون نمی شود تا تأثیر بگذارد. در عوض، باید در داخل بدن انسان دستخوش یک دگرگونی جادویی شود. حیاتی ترین مرحله در این فرآیند، پارگی پوسته کپسول است، اصطلاحی که به طور حرفه ای به عنوان تجزیه شناخته می شود. بنابراین، چگونه دانشمندان در آزمایشگاه زمان تجزیه کپسول های خالی را آزمایش می کنند؟ در اصل، این یک آزمایش دقیق است که محیط معده انسان را شبیه سازی می کند.
اول و مهمتر از همه، هسته آزمایش در شبیه سازی نهفته است. برای ارزیابی عملکرد یک کپسول در داخل بدن، به تجهیزات حرفهای نیاز داریم که بتوانند دمای بدن انسان و محیط پریستالتیک دستگاه گوارش را شبیهسازی کنند. این دستگاه معمولاً به عنوان تستر هوشمند تجزیه نامیده می شود. این در درجه اول از یک سبد شیشه ای شفاف و یک لیوان پر از مایع تشکیل شده است. مایع موجود در لیوان معمولاً در دمای 37 درجه نگهداری می شود و دقیقاً دمای گرم بدن انسان را شبیه سازی می کند. این مایع معمولاً آب یا محلول خاصی است که اسیدیته شیره معده را تقلید می کند و محیطی را تا حد امکان نزدیک به شرایط گوارشی واقعی ایجاد می کند.
فرآیند آزمایش ساده است اما نیاز به دقت دقیق دارد. اعضای کارکنان چندین کپسول خالی را برای آزمایش در لولههای شیشهای سبد قرار میدهند، که سپس در مایع کنترلشده دمای- غوطهور میشود. در مرحله بعد، دستگاه فعال می شود و باعث می شود سبد به صورت ریتمیک در داخل مایع بالا و پایین حرکت کند. این حرکت رفت و برگشتی در واقع پریستالسیس دستگاه گوارش انسان و اصطکاک و فشردن فیزیکی بر روی دارو را شبیه سازی می کند. در میان این حرکت مداوم، کپسول به تدریج آب را جذب می کند، نرم می شود و در نهایت پاره می شود و به پودر یا گرانول های داخل اجازه می دهد تا پراکنده شوند.
اصطلاح «زمان تجزیه» به مدت زمانی از لحظه تماس کپسول با مایع تا زمان پاره شدن کامل یا عبور از یک صفحه مشبک خاص اشاره دارد. برای کپسول های سخت معمولی، دارونامه ها معمولاً تصریح می کنند که این زمان نباید بیش از 30 دقیقه باشد. اگر کپسول سرسختانه در این بازه زمانی دست نخورده باقی بماند، یا اگر یک هسته سخت وجود داشته باشد، نشان میدهد که ممکن است مشکلات کیفی در این دسته از کپسولها وجود داشته باشد که به طور بالقوه میتواند بر سرعت جذب و اثربخشی درمانی دارو در بدن انسان تأثیر بگذارد.
اگرچه این آزمایش ممکن است شبیه به تماشای حل شدن آن باشد، اما یک نقطه بازرسی ضروری در کنترل کیفیت دارویی است. این تضمین می کند که هر کپسولی که به بیمار می رسد می تواند به موقع و به طور موثر در بدن باز شود تا داروی شفابخش آزاد شود. از طریق آزمایش زمان تجزیه، ما از ابزارهای تکنولوژیکی برای محافظت از وعده حیاتی بین تولید کپسول و اثربخشی آن استفاده می کنیم. اگر سوالی در مورد کپسول های خالی وجود دارد، خوش آمدید به تماس باKornnacCaps.
